Τοποθεσία του Χωριού

Κάτω από το οροπέδιο της Φολόης, με τις θεόρατες και αμέτρητες βαλανιδιές, το γεμάτο από ζωή μύθους και ιστορίες από την αρχαία εποχή, την Επανάσταση της Ανεξαρτησίας του 1821, με τη ζωή και τους αγώνες των Ραγιάδων να διώξουν από την πλάτη τους τους τύραννους τουρκαλβανούς Λαλαίους, βρίσκεται κάμπος από πολλές χιλιάδες στρέμματα, που περικλείεται από τα χωριά Αχλαδινή, Μηλιές, Δούκα και Λάλα.

Στο νοτιοδυτικό τμήμα του κάμπου, βρίσκεται το χωριό Δούκα.

Το αγκαλιάζουν οι καταπράσινες λαγκαδιές από όλες τις πλευρές, που του δίνουν απεριόριστη ομορφιά και χάρη.

Η νότια πλευρά αρχίζει από τη λάκκα Μπραΐμη, που πήρε τ’ όνομα από τον Μπραΐμη που ήλθε από την Αίγυπτο με στρατό να βοηθήσει τους Τούρκους στον πόλεμο της Ανεξαρτησίας και πέρασε από τη λάκκα αυτή, πασχίζοντας ν’ αφανίσει όχι μόνο τους ανθρώπους, αλλά ακόμα και ό,τι πρασίνιζε.

Προχωρώντας στη λαγκαδιά, συναντάμε τη μια βρύση του χωριού που την ονομάζουμε Απάνω Βρύση κι απέναντι, τα χωράφια του Μήτσου του Καπογιάννη, γεμάτα καρυδιές κι οπωροφόρα δένδρα. Συνεχίζοντας τη λαγκαδιά, βουτηγμένη στο πράσινο, φτάνουμε στην άλλη βρύση, την Κάτω Βρύση, γεμάτη πλατάνια, που δροσίζει, χρόνια, όλο το χωριό. Πιο κάτω συναντάμε το σουληναράκι με τη μικρή βρυσούλα, που δροσίζει κι αυτή κάθε διαβάτη και πότιζε το μικρό περιβόλι του μακαρίτη Διονύση Σπηλιόπουλου. Στη συνέχεια συνενώνεται με το λαγκάδι που έρχεται από το συνοικισμό Λασδικά και σχηματίζεται το Τριλάγκαδο με τις σπηλιές, τις ανθισμένες κουτσουπιές που απολαμβάνει όποιος κάνει τη διαδρομή, για να φθάσει στο σημείο που ενώνεται με την άλλη λαγκαδιά, της βόρειας πλευράς του χωριού, που αρχίζει από την περιοχή Ρέντζιου (που είναι τα χωράφια του Γεωργακή), προχωρεί στο λακκακλήσι, περνά κάτω από τις Κουκουναριές, για να συνενωθεί με την νότια πλευρά, να περάσει από μια παλιά βρύση, τη μαρμαρένια βρύση, που μένουν ελάχιστα από τα χνάρια της και να καταλήξει στις πηγές του Ενιπέα (την Αύρα) με το ιστορικό εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής, φτιαγμένο πάνω στο μικρό λοφίσκο, που δροσιζόταν από τα κρύα νερά που έτρεχαν από όλες τις μεριές και με το κελάρισμά τους έδιναν ζωντάνια στην περιοχή. Ο καταπράσινος αυτός όγκος χαρίζει τη ξεχωριστή και φαντασμαγορική ομορφιά του χωριού μας. Εκεί έστησαν τα σπίτια τους ο πρώτοι κάτοικοί του και το ονόμασαν Δούκα.

 

* Το κείμενο είναι απόσπασμα από το βιβλίο «Η ιστορία του χωριού Δούκα – Ηλείας» του επίτιμου δικηγόρου Κωνσταντίνου Ιωάννου Γκοτζιά.