Το Εικονοστάσι του Σπιτιού

Σε μια γωνιά κάθε σπιτιού, είναι κρεμασμένο ένα καντήλι, που ανάβεται για να φωτίσει τον Άγιο που έχει το σπίτι, σαν φύλακα άγγελο. Είναι το παρεκκλήσι κάθε σπιτιού, στο οποίο τοποθετούν κάθε ιερό προς φύλαξη. Εκεί οδηγούν οι μανάδες τα παιδιά τους, να σηκώσουν τα χέρια και τα μάτια τους προς τον Άγιο, να προσευχηθούν και να ζητήσουν να τα διαφυλάξει από κάθε κακό. Ζητούν από τον Άγιο να είναι κοντά τους, όλη τη νύχτα που κοιμούνται. Τα στεφάνια των γάμων του ζευγαριού εκεί τοποθετούνται, γιατί είναι τα σύμβολα της ενότητας, του δεσμού τους που υπενθυμίζει την υπόσχεση που έδωσαν, κατά την τέλεση του μυστηρίου της ένωσής τους, ότι τα συμβόλαια αυτά θα τα φυλάνε, σ’ όλη τους την ζωή αγνά και αμόλυντα.

Το οικογενειακό εικονοστάσι, είναι η μυστική καταφυγή, για μια εμπιστευτική ομιλία με το Θεό. Στο εικονοστάσι που είναι ο θρόνος του Αγίου, ο προσκυνητής κοιτάζει τον Άγιο και ο Άγιος τον κοιτάζει κατάματα. Προσέχει τον προσευχόμενο, τον ακούει να του μιλάει μυστικά για τους πόνους και τους κόπους του. Τον παρακαλεί να μεσολαβήσει για την εκπλήρωση των πόθων του. Είναι το μέρος για τη μυστική εξομολόγηση και προσευχή. Εκεί τοποθετούν τ’ αναμνηστικά από τη γέννηση και η βάφτιση των παιδιών τους και ό,τι άλλο θεωρούν πολύτιμο μέσα στην ιστορική πορεία της οικογένειας. Δείχνει το δεσμό της οικογένειας με ό,τι θεωρούν Ανώτατο Όν.

 

* Το κείμενο είναι απόσπασμα από το βιβλίο «Η ιστορία του χωριού Δούκα – Ηλείας» του επίτιμου δικηγόρου Κωνσταντίνου Ιωάννου Γκοτζιά.