Πούσι - Ανάληψη

Πιο κάτω από τον Άγιο Γεώργιο, στη Νοτιοανατολική πλευρά της Φολόης, βρίσκεται η θέση Πούσι. Εκεί έστησαν μνημείο οι νεότεροι κάτοικοι των χωριών της περιοχής για να δείχνει τον τόπο της θυσίας και να υπενθυμίζει ότι ο χώρος αυτός είναι ποτισμένος με αίμα που έχυσαν οι πρόγονοί μας. Κρατάει στα σπλάχνα του τα ιερά κόκκαλα των αγωνιστών και το μεγαλείο της θυσίας για ν’ απαλλάξουν τον τόπο από τους Τουρκαλβανούς, που μείαιναν ολόκληρη την Ηλεία.

Εκεί από το Μποντίνι, τον Αγιο Γεώργιο και απ’ όλη την περιοχή αναπαύονται εκείνοι που άντεξαν τα βασανιστήρια, τις ατιμώσεις που τους επέβαλαν εκείνοι που πίστευαν ότι με τη βία και την τρομοκρατία δεν θ’ άντεχαν οι κατσικοκλέφτες, όπως χαρακτήριζαν τον αγωνιζόμενο λαό και θα προσκύναγαν τον Αλλάχ και τους οπαδούς του.

Μέσα στην ψυχή όμως των κατσικοκλεφτών φώλιαζε το μεγαλείο της πίστης, της λατρείας στην Πατρίδα και της αγάπης προς την ελευθερία. Αξίες τις οποίες οι Τουρκαλβανοί Λαλαίοι δεν τις ένοιωθαν ποτέ, δεν τις αισθάνθηκαν, γιατί εκείνο που πίστευαν, ήταν να πλουτίσουν τα χαρέμια τους και ν’ αρπάξουν τα δημιουργήματα των κόπων των αγωνιζομένων για επιβίωση.

Ήταν κούφιοι και αλαζόνες που νόμιζαν ότι πάντα η τρομοκρατία και οι παλλικαρισμοί στον απλό ραγιά ήσαν αήττητα.

Δεν είχαν ακούσει ότι οι Έλληνες ήσαν απόγονοι ενός μεγάλου άνδρα που τον έλεγαν Δίκαιο Αριστείδη ο οποίος είχε πει ότι "δύο πράγματα δεν πωλούσι οι Έλληνες, την Πατρίδα και την Ελευθερία”.

Στην Πατρίδα και την Ελευθερία είναι αφιερωμένο το μνημείο.

Είναι το ιερό προσκύνημα που πρέπει να επισκεπτόμασθε. Να κλίνουμε τα γόνατά μας στο έδαφος, στο ιερό χώμα και να επικαλούμαστε τα πνεύματά τους, να μας βοηθούν, να μας εμπνέουν, γιατί οι θυσίες ποτέ δεν πεθαίνουν, αλλά είναι μάρτυρες κι ακοίμητοι φύλακες στα Ιερά και τα Όσια. Μέσα στο χώμα που βρίσκονται έγιναν αθάνατοι. Ζουν αιώνια.

Να τους βεβαιώνουμε ότι μέσα μας υπάρχουν οι σπόροι που έσπειραν αυτοί και πάντα θα φυτρώνουν και θα βλασταίνουν το μεγαλείο της φυλής μας.

Ορθά αναφέρθηκε η εκκλησία στον τόπο αυτό, γιατί βοήθησε να επιστρέφει η αληθινή και καθαρή πίστη στον τόπο της και η ελευθερία να φτερουγίσει στη ζωή των ανθρώπων και τη φύση.

Ορθά την ονοματοθέτησαν Ανάληψη, γιατί εκεί ανελήφθη η δύναμη, η αγάπη προς την Πατρίδα. Ανελήφθη η αλήθεια, ότι η ανομία, η βία και η αναξιότητα όσο και να ζήσουν θα έλθει η ώρα που θα πέσουν, θα πεθάνουν, θα εξαφανιστούν. Εκείνο που μένει, που πάντα ζει είναι η ιδέα, η αξία.

Ο Χριστός αναλήφθηκε στον Ουρανό και η Ελλάδα στη Ζωή.

Το ίδιο πνεύμα επεκράτησε όταν οι Γερμανοί κατακτητές πάτησαν τον τόπο μας. Στην ίδια περιοχή τα Ελληνόπουλα επετέθησαν με αιματοχυσία και φώναζαν ότι οι Έλληνες είναι αδούλωτοι, ότι η Ελευθερία είναι στην ύπαρξή τους, δεν υποτάσσεται στη δύναμη, όσο μεγάλη και αν είναι, γιατί είναι ιδέα.

Από το ύψωμα αυτό οι αθάνατοι νεκροί αγναντεύουν τους ελεύθερους Έλληνες ν’ ασχολούνται με τα ειρηνικά έργα και να προοδεύουν.

Το πνεύμα της Ανάληψης, το πνεύμα του Πουσίου, ας φωλιάσει μέσα μας, ας μας φωτίζει, ας μας κατευθύνει να είμαστε πάντα άξιοι.

 

* Το κείμενο είναι απόσπασμα από το βιβλίο «Η ιστορία του χωριού Δούκα – Ηλείας» του επίτιμου δικηγόρου Κωνσταντίνου Ιωάννου Γκοτζιά.