Περιουσιακή δραστηριότητα των Δουκαίων

Η γη και η καλλιέργειά της αποτελεί τη βάση της ζωής.

Ο άνθρωπος εγκατέλειψε τη νομαδική ζωή που ζούσε, γνώρισε και είδε την έννοια της κοινής ζωής. Έτσι, σαν ανάγκη, ανακάλυψε τρόπους καλλιέργειας της γης. Καλλιέργησε την τέχνη για έκφραση και επικοινωνία με τους άλλους ανθρώπους, κάτι αναγκαίο κι απαραίτητο και κατ’ αυτόν τον τρόπο δημιουργήθηκε και η έννοια της περιουσίας που έδεσε και δένει τον καθένα με τη γη. Δημιούργησε την περιουσία.

Η περιουσιακή ιδιοκτησία των Δουκαίων επεκτεινόταν όχι μόνο γύρω από το χωριό. Ορόσημο προς τη βορεινή πλευρά ήταν ο Άγιος Γιώργιος, στο δάσος της Φολόης. Η μεγαλύτερη έκταση στον κάμπο κάτω από το δάσος της Κάπελης ανήκε σε Δουκαίους. Τώρα έχει περιέλθει σε άλλα χέρια. Η λαγκαδιά που σχηματίζει ο Ενιπέας (Αύρα) με τα δροσερά νερά και μέχρι το χωριό Νεράιδα (Καλολετσή) ανήκε σε Δουκαίους. Στη νότια πλευρά και περνώντας τη βρύση Λουκίσσα, με τα κρύα νερά και τους πολλούς καντάλους, φτάνουμε στην περιοχή Καϊτάζι, που είχαν χωράφια ποτιστικά οι Νικόλαος και Κων/νος Δούρος, καθώς και οι Ασημακόπουλοι.

Προχωρώντας φτάνουμε στην περιοχή Κλαδέου (Στραβοκέφαλου) στην περιοχή Θολό Νερό, που ανήκε σε Δουκαίους. Ο Γεώργιος Κανελλόπουλος, ο γιατρός, είχε κτήματα. Η οικογένεια Παπαγεωργίου. Η οικογένεια της Ελένης Νικολοπούλου (Λίλα). Πιο κάτω η σταφίδα και τα περιβόλια του Ευσταθόπουλου (φύλακας άγγελος η θεία Σταθάκενα). Πιο κάτω ήταν το τσιφλίκι της οικογένειας Κωνσταντή Ροδόπουλου. Ήκμαζε μέχρι το 1928, τότε που οι μεγάλες πλημμύρες έπνιξαν το συνεχιστή της οικογένειας Βασίλη Ροδόπουλο. Στη συνέχεια ήταν τα κτήματα των οικογειών Γκοτζιά. Κοντά στο χωριό Μάγειρα οι σταφίδες ανήκαν σε Δουκαίους. Απέναντι από το χωριό Κλαδεό, που το χωρίζει το μικρό ποτάμι Κλαδεός, που μαζεύει όλα τα νερά από τη Λουκίσσα και κάτω, ήταν τα κτήματα του Πανάγου Γκοτζιά, του παππού μου. Σταφίδες, ελιές, περιβόλια και χωράφια.

Προχωρώντας φτάνουμε στην περιοχή Μαρμαροσυκιά. Όλη η περιοχή ανήκε σε Δουκαίους. Τη μεγαλύτερη έκταση την είχαν οι Βαρουξαίοι. Εκεί τρέχει άλλο ποταμάκι με το όνομα στην Από ’κεί Μεριά. Ένα ωραίο κτίριο που είχε φτιάσει ο Λεωνίδας Βαρουξής μαζί με δενδροπερίβολο στόλιζε την περιοχή. Πιο πέρα είχε κτήματα ο Θεόδωρος Βαρουξής και συνέχεια ήταν το κτήμα του Κων/νου Λαμπρόπουλου (του Κωνσταντέλου). Απέναντι στην περιοχή Κυδωνιά ήταν τα κτήματα του Αναστάση Χαριτόπουλου. Τεράστιο κτήμα, με σταφίδες, ελιές, ιδιωτικό βουνό με πεύκα και πηγές.

Στην απέναντι πλαγιά από το χωριό Κλαδεός που λέγεται Κιόνια, γιατί υπάρχουν μαρμάρινοι κίονες (κολώνες), δείγμα ότι εκεί υπήρχε αρχαίος ναός. Δεν έχει εξερευνηθεί η αρχαία αυτή περιοχή - είναι τα κτήματα των αδελφών Χατζόπουλου. Του Κώστα, Ανδρέα και του Γιώργη. Αξιόλογη περιοχή. Τώρα τα κτήματα τα έχουν οι κληρονόμοι τους.

Στο Μάγειρα είχαν κτήματα οι Ασημακόπουλοι. Στον Κοσκινά η οικογένεια του Οδυσσέα Δημητρακόπουλου. Στον Πλάτανο η οικογένεια Παπαγούλη. Στο Πελόπιο η οικογένεια Μιχόπουλου. Στο Λαντζόϊ η οικογένεια Παπακωνσταντίνου (του Σέρρου). Οι οικογένειες Βακαλόπουλου και Χρήστου Δημητρακόπουλου στο Κρυονέρι (Μπάστα). Η οικογένεια Αριστείδη Χρυσανθακόπουλου στην Πηνεία (Μπεζαΐτη). Στο χωριό Ηράκλεια (Μπρούμα) τα ιαματικά νερά (Ιωνίδες Νύμφες) ανήκαν σε Δουκαίους.

Τα παραπάνω δείχνουν την δραστηριότητα, την εργατικότητα, αλλά και την εκτίμηση που έδιναν στη γη οι συμπατριώτες μας. Σ’ όλα τα επαγγέλματα οι Δουκαίοι ήσαν μπροστάρηδες.

"Ο Ήλιος στη δύση του
δες πλησιάζει
θαρρώ γεωργέ μου
σε λίγο βραδυάζει.
Σταμάτησε τώρα
τη δουλειά σου
γιατί σε περιμένει
να σ’ αγκαλιάσει
η φαμελιά σου".

 

* Το κείμενο είναι απόσπασμα από το βιβλίο «Η ιστορία του χωριού Δούκα – Ηλείας» του επίτιμου δικηγόρου Κωνσταντίνου Ιωάννου Γκοτζιά.