Οι παπάδες του Ναού του Αγίου Νικολάου κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας και μετέπειτα - Οι ψαλτάδες

Με τη γλυκύτητα της φωνής τους και την μουσική τους τέχνη, προσπαθούν να ανακαλύψουν τη θεία δύναμη, να ερμηνεύσουν το περιεχόμενο των ύμνων.

Ένας άξιος μελωδός των κειμένων της εκκλησιαστικής λατρείας, ο Λεωνίδας Ροδόπουλος (Μπουλέζος το παρατσούκλι), επί χρόνια στο στασίδι του δεξιού χορού. Γνώστης του τυπικού και καλλιτέχνης στην απόδοση. Άρχιζε "ναι, ναι" και ακολουθούσε η ψαλμωδία και οι συνοδοί να κρατάνε το ίσο. Τον διαδέχτηκε ο αείμνηστος Ιωάννης Φραγκούλης. Ο πραγματικός επιστήμονας του τυπικού της λειτουργίας, όχι μόνο εγνώριζε το τυπικό, αλλά και το συμπλήρωνε. Είχε εμβαθύνει στην ουσία και το νόημα κάθε εκκλησιαστικού ύμνου. Συνέχισε ο Πανάγος Γκοτζιάς που με την δυνατή φωνή του κουδούνιζε το εσωτερικό του ναού. Συνεχιστές ο μακαρίτης Δημήτριος Τζίμης, πιστός υπηρέτης της εκκλησίας. Ο Μιλτιάδης Παπακωνσταντίνου επί χρόνια δεν έλειψε ούτε μια στιγμή στον όρθρο και τη λειτουργία. Ο Χαρ. Μιχαλόπουλος συνεχιστής του χορού των ψαλτών.

Όλοι οι παραπάνω μαζί με εκείνους που βοηθούσαν ν’ ακούγονται οι εκκλησιαστικοί ύμνοι, το έκαναν από σεβασμό κι αγάπη προς τον ιερό χώρο, όπως εκείνοι που ακόμα και σήμερα προσπαθούν να μην ακούγεται μόνο η φωνή του παπά.

 

* Το κείμενο είναι απόσπασμα από το βιβλίο «Η ιστορία του χωριού Δούκα – Ηλείας» του επίτιμου δικηγόρου Κωνσταντίνου Ιωάννου Γκοτζιά.